นี้คือเลขห้องพักของโรงพยาบาล ที่ได้เข้ารับการผ่าตัด ซึ่งการผ่าตัดของผมนั้น ต้องทำถึงสองครั้ง
เริ่มเวลา15.00น.
ผมก็นั่งรถเข็นไปขึ้นรถพยาบาล(ครั้งแรกที่ขึ้นรถพยาบาล) เพื่อไปทำการผ่าตัดที่ORพันทิพ (ชื่อตึกนี้คุ้นๆๆนะ เราไปผ่าตัดหรือว่าไปซื้อมคอมกันนี้)
15.30น.
ขึ้นเตียงผ่าตัด เตียงเล็กมาก ถ้าคนอ้วนคงไม่พอแน่ๆ ขนาดผมยังพอดีเลย แล้วก็มีพยาบาลถามว่า เคยผ่าตัดไหม (ไม่เคยครับ) และก็ให้กำลังใจว่า ไม่มีอะไรมากนะ ต่อมาก็มัดผ้าตรงหัว หัวขยับไม่ได้เลย แล้วก็มีผ้าเขียวมาวางเต็มตัวเลย มีคนรุมเต็มเลย คิดในใจ หมออยู่ไหนว่ะ ไม่เห็นเลย ตั้งแต่ขึ้นตึกมาแล้ว
16.00น.
หมอก็เดินมาทัก แล้วเอามือมาตีที่ไหล่ พูดคุยกันนิดหน่อย แล้วก็เริ่มการผ่าตัด เริ่มแรกก็น้ำผ้าชุบน้ำยาเข้าจมูกเลย กลิ่นแรงพอสมควร แล้วตามด้วยยาชา แม่เจ้า! เห็นเข็มแล้วสะดุ้ง เข็มเล็กๆแต่ยาวประมาณ15ซ.ม.ได้ (อยากเอาไม้บรรทัดมาวัดจริงๆเลย ผมเชื่อว่ายาวกว่านี้) เจ็บมาก แต่เฉพาะเข็มแรกอ่ะที่รู้สึก เข็มต่อมาก็ไม่เจ็บล่ะ แต่ฉีดเยอะมาก ฉีดจนทำให้ลิ้นชาไปด้วย
17.00น.
การผ่าตัดเรียบร้อย ผมได้แต่ยิ้มให้ทุกคน จมูกผมเต็มไปด้วยผ้าห้ามเลือด อึดอัดมากๆ หายใจทางปากอย่างเดียว
17.30น.
มาถึงห้อง822ตึกนวมินราชินี เจอผู้คนมาเยี่ยม
18.30น.
เริ่มผิดสังเกต กลืนเลือดตลอด จึงได้แจ้งพยาบาล แล้วในที่สุดหมอก็มาที่ห้อง822 ตายแล้ว เลือดไหลไม่หยุด ได้ทำการพยาบาลเบื้องต้นในห้อง แล้วหมอแจ้งว่าต้องเข้าผ่าตัดใหม่ และนี้เป็นเคสแรกที่เลือดไม่หยุดไหล ทุกคนไม่เคยมีปัญหา แต่ผมเป็นเคสที่มีปัญหา
19.00น.
ได้เข้าผ่าตัดใหม่ ได้นอนในรถพยาบาลอีกแล้ว เจอพยาบาลชุดเดิม ผมก็ยิ้มให้ทุกคนเหมือนเดิม แล้วพยาบาลบอกว่า คนไข้ยิ้มตลอดเลยนะ แล้วหมอก็ระดมฉีดยาชาหลายเข็ม และทำการห้ามเลือด
22.30น.
ห้ามเลือดสำเร็จ ได้ออกห้องผ่าตัด คราวนี้จมูกแน่นกว่าเดิม อึดอัดมาก แล้วพี่พยาบาลใจดีซื้อสเลิฟปี้ให้กิน ได้กินนิดหน่อยอ่ะ เพราะกินอะไรก็ลำบากมาก
23.00น.
ถึงห้อง822 ทุกคนในห้องเป็นห่วงผมมากเพราะไปนานกว่าตอนผ่าตัดครั้งแรกอีก ผมก็ไม่พูดอะไร ได้แต่ยิ้มแล้วก็นอน
00.00น.
เกิดอาการเหงื่อแตก ต้องเอาออกซิเจนมาใส่ (ครั้งแรกอีกแล้ว)
03.00น.
เพลียแล้วหลับไป

ขอขอบคุณ
หมอ พี่พยาบาลใจดี และทุกคนที่เป็นห่วงผม

การผ่าตัดครั้งนี้ ได้หมออัดวิดีโอไว้ เพื่อเป็นการสอนให้นักศึกษาแพทย์ได้เรียนรู้